Maar terwijl op de BBC dus de nieuwe talentenshow The Voice komt, start op ITV een nieuw seizoen van Britain’s Got Talent. En die ontwikkeling vond ITV toch niet zo fijn, dat ze moeten concurreren met een programma dat ze eigenlijk zelf hadden willen uitzenden. Dus pakken ze het een beetje sneaky aan met hun Britain’s Got Talent. Want toen The Voice haar startdatum aankondigde, besloot ITV om de start van het nieuwe Britain’s Got Talent-seizoen ook maar even twee weken naar voren te schuiven. Zodat de programma’s in dezelfde week hun kick off hebben. En nu de BBC heeft besloten het programma een half uur te vervroegen, doet ITV dat óók. Zodat er (nog steeds) een overlap van zo’n vijftig minuten is met The Voice. En met de naamsbekendheid van Britain’s Got Talent en het presentuatie-duo Ant en Dec zal ITV hopen dat ze hiermee toch de concurrentiestrijd winnen.

Een beetje kinderachtig is dat, nietwaar? ITV lijkt in deze situatie wel een klein kind, dat om de BBC te pesten lekker alles gaat nazeggen: daar is an sich niks verkeerds of illegaals aan, maar het is hoogst en hoogst irritant. Volgende week zaterdag staat de eerste uitzending van beide shows op het programma. Althans, dat is nu de planning. Wie weet wat ITV of de BBC voor die tijd nog hebben bedacht als stunt!

La Laudy is onze film- en tv-kijkster, ze zal geregeld – als iets haar heeft geraakt – haar kijkervaringen met ons delen. Welke kant dit op gaat? Geen idee, ze zal schrijven over de schoonheid van een film tot het afschuwen van een reclamespotje. Als het maar beweegt op beeld, La Laudy heeft er een mening over…

Lezen over andere avonturen die La Laudy meemaakt? Ga dan naar jeaninelaudy.nl!

Foto’s: DigitalSpy

Die Oscar voor Best Actress, dat is dus inderdaad toch Meryl Streep geworden, voor haar rol als Margaret Thatcher. Compleet onterecht, vind ik. Want ik vond haar juist het zwakste element uit de hele film, vertelde ik al eens op deze site. En met sterke Nominees als Glenn Close, Michelle Williams en Rooney Mara vind ik het dus echt niet terecht dat zij die Oscar heeft gekregen. Waarschijnlijk heeft de Academy een zwak voor haar. Dat moet bijna wel, toch? Anders word je niet 17 keer (!) genomineerd voor een Oscar en win je hem ook nog eens meerdere keren.

De Oscar voor Best Supporting Actress ging naar Octavia Spencer en Christopher Plummer won de Oscar voor Best Supporting Actor. Toch leuk dat iemand op zijn 82e nog zo’n welverdiende Oscar wint! Wél helemaal terecht, want wat een geniale film ook, Beginners! Zeker gaan zien, als je ‘m nog niet kent.

Al met al een gemixt positieve avond, als je het mij vraagt. Ik vind het nooit zo leuk als één of twee films een hele hoop Oscars winnen. Je moet die beeldjes ook niet eerlijk verdelen over de films ‘omdat het anders zo zielig is’, maar de Academy moet zich soms wel eens afvragen of een film inderdaad zo’n overdaad aan Oscars verdient. Is die film wel écht zo geniaal? Ik moet het bij The Artist en Hugo nog gaan bezien, maar mij lijkt toch dat er een sterk staaltje aan concurrentie was dit jaar. We moeten het er in ieder geval weer mee doen voor een jaar. Een jaar waarin best wat leuke films worden gereleased. Houd dit stukje website in de gaten voor tips!

Voor foto’s van de jurken, winnaars en de show, kijk hier.

La Laudy is onze film- en tv-kijkster, ze zal geregeld – als iets haar heeft geraakt – haar kijkervaringen met ons delen. Welke kant dit op gaat? Geen idee, ze zal schrijven over de schoonheid van een film tot het afschuwen van een reclamespotje. Als het maar beweegt op beeld, La Laudy heeft er een mening over…

Lezen over andere avonturen die La Laudy meemaakt? Ga dan naar jeaninelaudy.nl!

Foto’s: Surface Earth

Maar waar ik níet stil over wil blijven, omdat het me al een flinke tijd stoort en ik er nu écht wel eens het mijne over wil zeggen, is de inhoud van De TV Draait Door. Soms kan ik me namelijk zó ergeren aan wat er voor stukjes televisie voorbij komen in die rubriek, zoals ook afgelopen dinsdag. Het is bijzonder leuk dat er nu op televisie een vast programma-onderdeel is waarin televisie-bloopers, -foutjes of grappige dingen van televisie worden getoond. En dat dat is uitgegroeid van drie filmpjes per dag naar een dagelijks blokje van vijf minuten. Maar als er dus iets in zit wat er NIET in hoort, dan is het wel leuke stukjes uit buitenlandse tv-programma’s – die zeker wel heel grappig zijn om te zien, maar dan gewoon bekeken moeten worden in het programma zélf en niet via een clip in De TV Draait Door.

Dit klinkt allemaal wat vaag. Maar ik zal een voorbeeld geven. In De TV Draait Door van afgelopen dinsdag zat een stukje uit The Graham Norton Show, waar onder andere Daniel Radcliffe en Cuba Gooding Jr. te gast waren. Er kwam iemand uit het publiek in beeld die héél erg op Daniel leek en de grap was dat hij vast op straat wel eens werd ‘herkend’. Waarop Graham Norton suggereerde: zeker als Cuba Gooding Jr. Een leuke grap in het programma, maar slechts eentje in een rij van heel veel leuke grappen, lachwekkende situaties en hilarisch acteerwerk van Daniel en Cuba op de bank bij Graham Norton. Waarom stem je dan niet (net als ik) gewoon af op de BBC als dit programma zo hilarisch is dat het De TV Draait Door haalt?

In De TV Draait Door horen bloopers en foutjes, zoals een nieuwslezer die zich verspreekt, iemand die een Nederlands gezegde verhaspelt of een decor dat in elkaar stort. Óf het gaat om een situatie die zo extreem, apart of lachwekkend is, dat het ook in De TV Draait Door past. Zoals een mevrouw die vraagt of een eekhoorn ook een vogel is of een rennende man achter zijn hond Fenton aan. Dát zijn fragmenten waar De TV Draait Door voor bedoeld is. Maar stukjes uit buitenlandse programma’s (die blijkbaar niet zo veel worden bekeken in Nederland) er gewoon als zodanig instoppen ‘omdat ze grappig zijn’; nee, dat hoort niet. Nodig dan Graham Norton een keer uit of maak reclame voor zijn talkshow. Of doe zoals ik en zap ook eens voorbíj de Nederlandse zenders om een goed Brits, Vlaams of Duits programma te zien. Dan zitten we straks niet naar een kwartier De TV Draait Door te kijken omdat er allemaal filmpjes in komen die er niet in horen.

La Laudy is onze film- en tv-kijkster, ze zal geregeld – als iets haar heeft geraakt – haar kijkervaringen met ons delen. Welke kant dit op gaat? Geen idee, ze zal schrijven over de schoonheid van een film tot het afschuwen van een reclamespotje. Als het maar beweegt op beeld, La Laudy heeft er een mening over…

Lezen over andere avonturen die La Laudy meemaakt? Ga dan naar jeaninelaudy.nl!

Foto’s: Home.deds.nl en Comedy Central

Om de 10 meerkeuzevragen goed te beantwoorden is niet zo’n kunst. Deze quiz is er namelijk om de website StaatvanDeventer.nl te promoten. Dat is een kennissite met daarop allerlei gegevens over Deventer. Alle antwoorden op de meerkeuzevragen kun je dus op die website vinden. En als ze daar niet op staan ga je naar Deventer Kennisnet. Alleen de schattingsvraag bepaalt in wezen welke tien mensen uiteindelijk naar de finale gaan.
Die finale wordt gehouden in de Synagoge aan de Golstraat. Oud-Deventenaar Viktor Brand (nu presentator bij SBS6) is gastheer van de avond.

Ook als je niet in de finale staat kun je op 29 maart naar de Synagoge gaan. Het publiek kan namelijk de vragen meespelen en een beetje aanmoediging van de kandidaten is natuurlijk ook fijn in deze spannende strijd! Het zal de gemiddelde pubquiz niet kunnen evenaren, lijkt me. Maar het is toch een leuke manier om het ‘Deventer-gevoel’ te promoten, zoals ze zelf zeggen. En niks mis met een gratis iPad. Dus vul dat quizje in en wie weet mag jij zo’n ding mee naar huis nemen én een eretitel ontvangen.

Foto: Kennisquiz Deventer

Voor jullie vertaald, de Don’ts:

1. Lastering, zoals gebruik van de woorden ‘God’, ‘Heer’, ‘Jezus’, ‘Christus’ (tenzij gebruikt in een oprechte, religieuze context), ‘hel’, ‘verdoemenis’, ‘Gut’ en elke andere vulgaire expressie – ongeacht de exacte spelling
2. Daadwerkelijke of suggestieve naaktheid (bijvoorbeeld in silhouet) of aandacht die daaraan wordt geschonken door personen uit de film
3. Drugssmokkel
4. Het tonen van seksuele activiteiten
5. Slavernij van blanke mensen
6. Een seksuele relatie tussen een blanke en donkere persoon
7. Seksuele hygiëne en geslachtsziektes
8. Scenes waarin wordt gebaard, of dit nu daadwerkelijk of in silhouet wordt getoond
9. Geslachtsorganen van kinderen
10. Grappen maken om geestelijken
11. Opzettelijke belediging van een bepaalde natie, ras of geloofsovertuiging

En de Be Carefuls:

1. Tonen van vlaggen
2. Internationale betrekkingen (voorkom het ongunstig weergeven van de religie, instituten, prominenten en/of burgers van een ander land)
3. Brandstichting
4. Het gebruik van vuurwapens
5. Diefstal, berovingen, het opblazen van treinen, mijnen, gebouwen etc. (waarbij men in gedachten houdt welk effect een gedetailleerde voorstelling hiervan kan hebben op de dommen onder ons)
6. Geweld
7. Moordtechnieken
8. Smokkeltechnieken
9. Marteltechnieken
10. Iemand (legaal) bestraffen voor een misdaad dmv ophangen of de elektrische stoel
11. Sympathie voor criminelen
12. Brutale houding tegenover publieke figuren en instituten
13. Opruiing
14. Wreedheid tegen kinderen en dieren
15. Brandmerken van mensen of dieren
16. De verkoop van vrouwen, of de verkoop van bepaalde diensten door vrouwen
17. Verkrachting of een poging daartoe
18. Scenes van de ‘eerste keer’
19. Een man en vrouw samen in bed
20. Opzettelijke verleiding van meisjes
21. Het instituut huwelijk
22. Chirurgische operaties
23. Drugsgebruik
24. Titels of scenes over rechtshandhaving of handhavers van het recht
25. Excessief of gepassioneerd zoenen

Foto: Legendary Joan Crawford

In de film bespreekt Karel de Graaf de ontwikkeling van NV Bergkwartier en het behoud van het historisch centrum van Deventer met Mark-Jan Ahne, Fons Asselbergs, Bernard Assink, Henk van Baalen, Jo Coenen, Jos Debeij, Peter Dullaert, Gerrit Eggink, Evert-Jan Eggink, Andries Heidema, Clemens Hogenstijn, Martin Kleine Schaars, Hein te Riele en Jan Strik. Naast de film is er ook een boek uitgekomen.

Afgelopen vrijdag ging de film in première in de Deventer Schouwburg, vanaf nu kun je de film zien in Filmhuis de Keizer. Kijk op de website voor meer informatie. Het boek kun je bestellen bij de VVV.

Bekijk hier de trailer:

Foto: De Stentor

Afgelopen week was op de Britse commerciële zender Channel 4 een vervolgaflevering, Katie: The Science of Seeing Again. Hierin ondergaat ze een operatie waarbij haar eigen stamcellen in haar linkeroog door middel van donor-stamcellen worden gestimuleerd om weer te gaan groeien. Het zwavelzuur had namelijk ook dat linkeroog aangetast en ze kon er alleen nog maar licht versus schaduw mee zien. Het verschil tussen zwart en wit was zelfs al te moeilijk. Zoals Katie het zelf zei waren haar littekens inmiddels ‘van haar’; ze besloot zelf hoe ze die er uit liet zien en wat ze er mee deed – na 109 operaties ziet ze er inmiddels weer oké uit. Ze zou ook een vrouw van middelbare leeftijd met veel plastische chirurgie kunnen zijn, maar dat is uiteraard een stuk beter dan het brandwonden-meisje dat ze net na de aanval was. Maar het niet functioneren van haar linkeroog deed haar nog te veel aan die aanval denken en daar wilde ze maar al te graag wat aan doen. Ook voor de veiligheid, want ze had door die blindheid in één oog al eens een lantaarnpaal geramd met haar auto.

Wat mij zo ontzettend intrigeert aan dit verhaal is de nationale bekendheid die Katie heeft gekregen door haar verwondingen en het maatschappelijk belang dat ze nu dient, iets wat waarschijnlijk nooit was gebeurd als ze de oude Katie was gebleven. Ze was een beginnend model, dat ook aan thuiswinkelprogramma’s een bijdrage leverde. Nog lang geen ‘gearriveerd’ model dus. En als je ziet hoe ze (BH-loos) een of ander artikel aanprijst (klik hier), dan kan je je niet voorstellen dat ze ooit écht zou doorbreken ‘op niveau’.

En dat maatschappelijk belang, dat was er waarschijnlijk ook niet echt bij gebaat geweest als Katie wel dezelfde nationale bekendheid had gekregen met haar modellenwerk. Zij lijkt me niet het type dat uit zichzelf een stichting zou opzetten voor verminkte mensen en daar fulltime voor zou werken, of het onderwerp stamcelonderzoek zou aansnijden in een televisiedocumentaire. Dat gebeurt nu allemaal wel, onder andere via haar eigen stichting The Katie Piper Foundation. Ik vraag me af of ze daar zelf wel eens over nadenkt of filosofeert. Je wenst natuurlijk niemand een acid attack toe, maar Katie heeft wel alle middelen gehad om weer mooi te worden en met deze laatste ontwikkeling – die zonder twijfel niet meteen (financieel) mogelijk was geweest als Katie geen bekende Britse was geweest – is ze zelfs weer bijna volledig functionerend. Het viel me tijdens de aflevering vooral op dat haar rechteroog eigenlijk weer identiek is aan die van de oude Katie. Daar heb je natuurlijk niet veel aan, een rechteroog, maar met haar ‘oude’ oog en de mooi geopereerde gelaatstrekken die ze nu heeft is ze nog steeds (of: weer) een prachtige dame.

Zodra deze aflevering op de Nederlandse televisie komt dus zeker kijken! Of het je nu om Katie Piper gaat, de discussie over stamcelonderzoek of dat je het interessant vindt om te zien hoe iemand met ernstige brandwonden weer zo goed heeft kunnen herstellen; het komt allemaal voorbij. Dus houd de tv-gids in de gaten, of blijf geregeld AbsolutelyDeventer.nl bezoeken. Wij tippen je wanneer de aflevering in Nederland op tv is!

La Laudy is onze film- en tv-kijkster, ze zal geregeld – als iets haar heeft geraakt – haar kijkervaringen met ons delen. Welke kant dit op gaat? Geen idee, ze zal schrijven over de schoonheid van een film tot het afschuwen van een reclamespotje. Als het maar beweegt op beeld, La Laudy heeft er een mening over…

Lezen over andere avonturen die La Laudy meemaakt? Ga dan naar jeaninelaudy.nl!

Foto’s: Mirror en 480p.me

Bron: De Scheg Deventer

De winnaars van de sportprijzen zijn:
Sportman: Jeroen Wanrooij (tae kwondo)
Sportvrouw: Lineke Schurink (ritmische gymnastiek)
Sporttalent: Lotte van Beek (schaatsen)
Sportploeg: SVOD (ritmische gymnastiek)
Sporter met een beperking: Bas Hergelink (tafeltennis)
Sportstimululeringsprijs: IJsselloop
Publieksprijs: SVS Volleybal

Foto: GymPower

Het idee voor een hedendaagse Sherlock Holmes-serie ontstond al heel lang geleden. Steven Moffat (onder andere het creatief brein achter Doctor Who, Coupling en de nieuwste Kuifje-film) en Mark Gatiss (als schrijver en acteur betrokken bij Doctor Who) reisden altijd samen met de trein van en naar Cardiff, waar Doctor Who wordt opgenomen. In die lange treinreizen kwam het gesprek vaak op Sherlock Holmes, een gemeenschappelijke held van de heren. Eigenlijk waren ze zich altijd al aan het opwinden over het feit dat er ooit iemand zou zijn die de Sherlock-serie zou updaten en dat uiteraard verschrikkelijk zou uitvoeren. Het zou een schande zijn! Totdat Moffat’s vrouw een keer uitriep ‘Dan maak je zélf die Sherlock-serie toch?!’. Dat was eigenlijk helemaal niet zo’n slecht idee, besloten de mannen. En zo begon het schrijven van de nieuwe serie, de casting en het vormgeven van de mise-en-scène. Benedict Cumberbatch werd meteen gevraagd voor de rol van Sherlock die hij (thank God!) accepteerde. Naar een John Watson werd langer gezocht, maar Martin Freeman (die we kennen van The Office en Love, Actually) werd uiteindelijk gekozen vanwege de chemie die er meteen tussen hem en Benedict was. Het hedendaagse duo Holmes en Watson was gevonden! Mark Gatiss nam zelf de rol van Mycroft Holmes, Sherlock’s broer, op zich.

Absoluut het leuke aan de serie – en wat volgens mij ook prachtig is om te bedenken en te adapteren – is dat er op vrijwel alle aspecten wordt vastgehouden aan de traditionele Sherlock-verhalen van Sir Arthur Conan Doyle, maar dat die wel geupdate worden naar de hedendaagse tijd. Zodat je dus de verhalen van Sherlock Holmes op tv ziet zoals de mensen die vroeger ook lazen; in de tijd waarin de lezers of kijkers leven. John Watson’s journal is veranderd in een blog, Sherlock’s sigarettenverslaving wordt gevoed door nicotinepleisters, het netwerk van straatkinderen is een netwerk van daklozen geworden en het adres 221B Baker Street ligt ook duidelijk aan een straat van deze tijd, met taxi’s en rode dubbeldekkerbussen door de straat – maar wel met een Sherlockiaans interieur.

Ook de verhalen zijn geïnspireerd op Conan Doyle’s boeken, maar opnieuw met een modern tintje. De pilot-aflevering (een eerste aflevering waar de scriptschrijvers en producenten mee naar televisiestations gaan om zendtijd te krijgen) werd geïnspireerd op ‘A Study in Scarlet‘, maar veranderde daarmee wel in ‘A Study in Pink’. De 60-minuten durende aflevering vertelt het samenkomen van Sherlock Holmes en John Watson. Watson arriveert net uit Afghanistan, waar hij dokter was in het leger, en heeft een plek nodig om te wonen. Sherlock wil ook graag een huisgenoot voor het dure Londense appartement en door een gemeenschappelijke vriend worden ze aan elkaar voorgesteld. De BBC-mensen waren laaiend enthousiast over de pilot. Zo enthousiast, dat ze geen aflevering van een uur, maar van anderhalf uur wilden. En daar maakten ze een groot budget voor beschikbaar.

Dus moesten Steven en Mark terug naar de tekentafel. Nieuwe verhaallijnen, nieuwe scripts en nieuwe locaties. Uiteraard gebaseerd op de pilot-versie van ‘A Study in Pink’, maar je kan helaas niet zomaar een half uurtje er ‘aan’schrijven. Met de veel betere camera kon er een kwalitatief veel mooiere serie worden gemaakt. En anderhalf uur per aflevering! Het was smullen in seizoen 1. En het werd zelfs nog beter in seizoen 2. Wellicht het meest bekende verhaal, ‘The Hound of the Baskervilles‘ krijgt namelijk in seizoen 2 haar 2.0-versie. Of 2012-versie, whatever you wanna call it. Het acteerwerk van Benedict Cumberbatch als de geniale, maar daarom wel contactgestoorde Sherlock is subliem! (Ja, een link met Sheldon uit The Big Bang Theory is snel gelegd, maar de Amerikaanse humor haalt het niet bij het Brits sarcasme). En de chemie met Martin Freeman als Watson is inderdaad duidelijk op het scherm te zien. Dat die basis goed zit tussen de twee, daar moet je als kijker van uit kunnen gaan. Net zoals Suske en Wiske nooit uit elkaar zullen gaan en Buurman en Buurman nooit zullen verhuizen. En dat je die geruststelling al vanaf aflevering één krijgt, is onder andere te danken aan het prachtige acteerwerk van de twee mannen in de hoofdrol.

De slechterik, Jim Moriarty (wederom een buitenzinnig mooi karakter, vormgegeven door de Ierse acteur Andrew Scott) komt in het eerste seizoen al even voorbij, als eerste als vriendje van Molly. Maar in de derde aflevering komt zijn ware aard naar boven. Geen professor zoals in de boeken, maar wel een vileine man met eenzelfde geniale brein als een professor. Seizoen 1 eindigt met een cliff hanger, waar seizoen 2 in zijn geheel op doorgaat. Er komen dus ook wel andere verhalen aan bod, maar de rivaliteit met of de strijd tegen Moriarty is een rode draad. Deze rivaliteit of strijd eindigt in de derde aflevering van seizoen 2, op spectaculaire wijze!! Ik stuiterde op mijn bank, ik wist niet waar ik het moest zoeken. Want geen van mijn vriendinnen keek de serie op de BBC. Ik moest mezelf tot bedaren dwingen, want seizoen 3 komt nog lang niet op televisie en ik kan niet tot die tijd al stuiterend door het leven gaan! Dus ben ik op Twitter Sherlockology gaan volgen – een soort fanclub op Twitter, die allerlei nieuwtjes en feitjes rondom de acteurs, personages en crew van Sherlock brengt. Zo krijg ik af en toe nog wat mee van Sherlock, zij het indirect, tot we weer kunnen genieten op tv!

Eén waarschuwing is wel nodig. Nee, geen waarschuwing. Meer een aandachtspuntje, zodat je niet teleurgesteld wordt als je besluit naar aanleiding van dit berichtje (of niet naar aanleiding hiervan, maar uit eigen overweging) de serie te gaan kijken. Verwacht geen hedendaagse, realistische crimi-serie als A Touch of Frost of Inspector Lynley. Sherlock heeft een hoog James Bond-gehalte, in dat hij en de mensen in zijn omgeving van alles meemaken en daar geen schijnbare trauma’s, blijvend letsel of andere psychische klachten aan overhouden. Dat is niet realistisch, I agree. Maar, dat maakt niet uit! Want de serie is zo interessant en grappig en witty en Brits en goed dat je daar door heen kunt kijken – áls het je al zou storen. Mij niet. Ik heb genoten en kijk de afleveringen nu op DVD nogmaals terug. En misschien nog wel een keer. (Bestellen kan hier.) Houd in ieder geval de tv-gids in de gaten, want seizoen 2 zal ergens dit jaar op de Nederlandse televisie verschijnen! Definitely not to miss!

(Spoiler alert! Heb je seizoen 2 al gekeken? En was je net zo geshockeerd als ik? Lees dan hier een geruststellend artikel uit de Guardian. Geruststellend, maar duidelijker is ‘t mij er nog niet op geworden…)

La Laudy is onze film- en tv-kijkster, ze zal geregeld – als iets haar heeft geraakt – haar kijkervaringen met ons delen. Welke kant dit op gaat? Geen idee, ze zal schrijven over de schoonheid van een film tot het afschuwen van een reclamespotje. Als het maar beweegt op beeld, La Laudy heeft er een mening over…

Lezen over andere avonturen die La Laudy meemaakt? Ga dan naar jeaninelaudy.nl!

Foto’s: BoomTron, BBC, What’s on TV